Χιονάνθρωπος με ρύζι και κάλτσα

Όπως θα έχετε καταλάβει ήδη, έχουν γίνει πολλά και διάφορα δημιουργικά, που δεν έχω γράψει εδώ. Ειδικά από τότε που άνοιξα τη σελίδα στο facebook, το βρίσκω πιο εύκολο να γράψω 2 αράδες εκεί παρά ολόκληρο post εδώ. Είμαι λίγο (προς το πολύ) σχολαστική με το blog και θέλω να έχω μπόλικο χρόνο για να γράψω με την ηρεμία μου, να διαλέξω τις σωστές φωτογραφίες προσεκτικά, να τις ταιριάξω μεταξύ τους, να λένε μια ιστορία και μόνες τους, να διαβάσω πολλές φορές το κείμενο μήπως μου έχει ξεφύγει κάποιο συντακτικό λάθος ή κάτι δε βγαίνει νόημα. Μου αρέσει όλη αυτή η διαδικασία, την απολαμβάνω αλλά είναι δύσκολο να βρω το χρόνο και τη διάθεση να το κάνω και έτσι έφτασα να γράφω στα καλύτερά μου, ένα post το μήνα. Έτσι πήρα αυτήν την απόφαση να κάνω ένα post κάθε μέρα μέχρι να φύγει το 2013 και για να γράψω για όλα όσα έχω φτιάξει αλλά και για να δοκιμάσω έναν άλλο ρυθμό. Μήπως και μου αρέσει και τον κρατήσω (όχι ένα ανά μέρα αλλά όχι και ένα ανά μήνα) στο 2014. Θα δείξει.

Το κάλεσμα του Μαγικού Αερόστατου

Μια από αυτές τις ιδιαίτερες στιγμές, που έζησα ως in my closet, ήταν όταν πέρσι τα Χριστούγεννα, μου ήρθε ένα mail από το Μαγικό Αερόστατο, που με καλούσε να κάνω ένα δωρεάν workshop εκεί. Εγώ το εκεί δεν το ήξερα και έτσι πέρασα μια βόλτα και γνώρισα την πολύ γλυκιά Μαρία, του Μαγικού αερόστατου και αποφασίσαμε να κάνουμε ένα workshop για ενήλικες με δωράκια και στολιδάκια για τα Χριστούγεννα.

Το τραπέζι ενός workshop είναι πάντα τέλειο

Είχα ενθουσιαστεί και αγχωθεί ταυτόχρονα πάρα πολύ με την ιδέα. Είχαμε μόλις κάνει ένα πολύ τέλειο workshop με στολίδια για τα Χριστούγεννα (για το οποίο θα γράψω σύντομα) και είχαμε δοκιμάσει τα δεντράκια με την κορδέλα, τα δεντράκια με τα καλαμάκια (που φαίνονται λίγο στην αφισούλα) αλλά τι άλλο να έκανα; Τότε στη σελίδα είχα το χριστουγεννιάτικο στολίδι με *κάτι* και οι ιδέες έπεφταν βροχή καθημερινά. Και από τη σελίδα και από όλους όσους συμμετείχαν με το κάτι τους. Και μια από αυτές ήταν και ο χιονάνθρωπος με ρύζι και κάλτσα.

Μερικά κουμπάκια πάντα χρειάζονται <3Για να το κάνετε θα χρειαστείτε:

  1. μια λευκή κάλτσα
  2. λαστιχάκια για το κεφάλι και τη μέση
  3. μισό κιλό ρύζι για το γέμισμα
  4. κορδέλα ή κομματάκια από υφασματάκι για το κασκολάκι ή τα αξεσουάρ του
  5. Κουμπάκια και μερικές καρφίτσες με πολύχρωμο κεφαλάκι.

Πάρα πολλά υλικά <3

Πως θα το κάνετε:

  • Κόψτε την κάλτσα στη φτέρνα περίπου και λίγο διαγώνια.
  • Το κάτω μέρος (πέλμα) θα γίνει το σκουφάκι με λίγο στριφογύρισμα. Δε θέλει ράψιμο. Απλά γυρίστε λίγο το κομμένο κομμάτι μέχρι να γίνει ωραίο σκουφάκι.
  • Το πάνω μέρος γυρίστε το μέσα, έξω.
  • Στο πάνω μέρος βάλτε ένα λαστχάκι πολύ σφιχτά στην κομμένη πλευρά σα να θέλετε να κάνετε ένα σακουλάκι.
  • Τώρα γυρίστε πάλι το μέσα, μέσα.
  • Γεμίστε μέχρι τη μέση και πιο πάνω, με ρύζι για να γίνει ένα στρουμπουλό μπαλάκι και σφραγίστε με ένα λαστιχάκι.
  • Γεμίστε το υπόλοιπο με ρύζι για να γίνει ένα στρουμπουλό κεφαλάκι και σφραγίστε με ένα λαστιχάκι.
  • Φορέστε το σκουφάκι και τώρα ντύστε τον όπως θέλετε.

Ένα με μπλουζάκιΙδέες για το ντύσιμο:

  • Κουμπάκια στο κορμάκι
  • Κασκόλ από κορδέλα ή υφασματάκι όσο πιο χαριτωμένα θέλετε
  • Λουλουδάκι ή φιογκάκι στο σκουφάκι για σκέρτσο
  • Ματάκια και μύτη με τις καρφιτσούλες ή με κουμπάκια
  • Κόψτε μια παρδαλή κάλτσα για σκουφάκι ή κομμάτι άλλης κάλτσας για πουλοβεράκι
  • Φουντίτσες, στρασάκια, χάντρες. Φορέστε του ότι θέλετε.

Ένας χιονάνθρωπος κοκκινοσκουφίτσα

Με αυτή την ιδέα λοιπόν πήγα στο Μαγικό αερόστατο και ήταν ένα πολύ δημιουργικό απόγευμα με καλή παρέα και πολύ γλυκούς χιονάνθρωπους. Και αν και ήμουν πολύ αγχωμένη για το πως θα τα πω, πως θα φανούν οι ιδέες στον κόσμο, πως θα περάσουν, αν θα αρέσει στη Μαρία, όλα πήγαν τέλεια. Και εξαιτίας της ήρεμης και γλυκιάς οικοδέσποινας, του υπέροχου χώρου που ανοίγει την όρεξη για δημιουργία αμέσως μόλις μπαίνεις και εξαιτίας όλων των συμμετεχόντων που με όρεξη δημιούργησαν. Εκεί πρωτοσυνάντησα και την Χριστίνα, που είχα γνωρίσει από τα κάτι της στη σελίδα αλλά ήμουν τόσο αγχωμένη που με το ζόρι είπα ένα γεια :). Το παθαίνω αυτό. Είμαι ντροπαλό ντουλαπάκι.

Επίσης και googly eyes του πάνε πολύ!

Φέτος, όταν αρχίσαμε να συζητάμε με τη Δήμητρα από το Κάτι Γίνεται, ήμουν πολύ πιο χαλαρή και σίγουρη γιατί είχα ήδη βγει από την κουζίνα μια φορά οπότε και έτσι είχα πάρει το κολάι. Και φυσικά το πρότεινα ως ιδέα και η Δήμητρα που έχει μεγάλη εμπειρία από πιτσιρίκια και από του τι μπορούν και τι όχι έκανε τις απαραίτητες αλλαγές. Αντικατέστησε το ράψιμο με κόλλα και είχαμε και μαρκαδοράκια για τα ματάκια μήπως κάποιο παιδάκι δεν ήταν πολύ οκ με τις καρφιτσούλες. Με χαρά είδα κάποια πιτσιρίκια να ζωγραφίζουν καρδούλες και άλλα διάφορα πάνω στα χιονοανθρωπάκια τους. Ήταν όλα τόσο όμορφα και μοναδικά.

Και ένα πολύ κούτσικο εκεί

Είναι μια πάρα πολύ ωραία ιδέα για δωράκι και εύκολη. Το ρυζάκι θα μείνει εκεί χωρίς να έχει πρόβλημα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Εγώ το δικό μου το κράτησα για πάνω από έξι μήνες και μετά απλά το βαρέθηκα και το μαγείρεψα. Χωρίς την κάλτσα και τα διάφορά του 🙂

Και τα δικά μας όλα μαζί, στην κουζίνα!

(7ο post από 16 σύνολο μέχρι το τέλος του 2013)

4 Σχόλια

  1. Κι αυτό πολύ καλό!AriadnefromGreece!

    Απάντηση
  2. Πολύ όμορφα, χαρούμενα χιονανθρωπάκια! Καλές γιορτές! 😉

    Απάντηση
  3. @Ariadne να το δοκιμάσεις και αυτό του χρόνου 🙂
    @Joankosmima Καλές γιορτές και ευχαριστούμε 🙂

    Απάντηση
  4. Παράθεμα: Χριστουγεννιάτικα στολίδια από την ανακύκλωση | in my closet

Απάντηση