Τι έμαθα τρώγοντας πολλές φέτες ψωμί με σιρόπι σοκολάτας

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, αγαπάω τα γλυκά. Όταν ήμουν παιδί είχα πάρα πολύ λίγα πράγματα που ήθελα να τρώω και τα γλυκά ήταν ένα από αυτά τα λίγα.

Μου αρέσει να φτιάχνω γλυκά, αλλά η ζαχαροπλαστική θέλει ακρίβεια και πειθαρχία στην εκτέλεση και εγώ δυσκολεύομαι πολύ με αυτά τα δύο. Πριν καν ξεκινήσω κάτι, αρχίζω να σκέφτομαι ότι αυτό μπορεί να αλλάξει με αυτό, αυτό μπορεί να γίνει διαφορετικά και σχεδόν ποτέ δεν καταφέρνω να κάνω κάτι όπως θα ήταν αναμενόμενο. Όμως προσπαθώ φιλότιμα.

Ο Φεβρουάριος είναι ένας πολύ σημαντικός μήνας για εμένα. Αν είχα τη μαμά μου κοντά μου, θα γιορτάζαμε για ακόμα ένα χρόνο, τα γενέθλιά της. Με πολλά γλυκά γιατί τα αγαπούσε πολύ. Είχα να μοιάσω, το λένε. Όμως δεν την έχω και οι γιορτές, όπως και κάθε ευκαιρία για χαρά έχουν ιδιαίτερη σημασία. Δεν ξέρω πως είναι για τους άλλους η απώλεια αγαπημένου προσώπου αλλά για εμένα, είναι χειρότερη όταν έχω λόγους να χαίρομαι παρά όταν έχω λόγους να λυπάμαι.

February_11

Με όλα αυτά στο μυαλό, αποφάσισα να αφιερώσω τον Φεβρουάριο στα γλυκά. Και έτσι η cover pic της σελίδας, θα έπρεπε να έχει ένα πολύ λαχταριστό και νόστιμο in my closet. Έστησα όλα τα αγαπημένα και πολύχρωμα υλικά στον πάγκο, βρήκα και στην κατάψυξη έτοιμο ζυμαράκι για κουλουράκια από την αδερφή μου και ξεκίνησα να φτιάχνω γλάσο royal που θεωρητικά είναι από τα πιο εύκολα γλάσα για να διακοσμήσει κάποιος μπισκοτάκια και κουλουράκια. Είχα ξανακάνει, υπό την διακριτική επίβλεψη της αδερφής μου και είχε πετύχει οπότε ένιωθα πολύ σίγουρη.

February_12

Έπλασα τα γράμματα, τα σφήνωσα πάνω σε ξυλάκια για να μπορώ μετά να τα φωτογραφίσω όπου θέλω, τα έψησα όπως έπρεπε, περίμενα να κρυώσουν και όταν με το καλό κρύωσαν άρχισα να τα λούζω με γλάσο για να γίνουν πολύχρωμα.  Τα γράφω βήμα-βήμα για να σας πω ότι προσπάθησα πολύ φιλότιμα να πειθαρχηθώ στις οδηγίες. Το βασικό μου πρόβλημα όμως είναι το μάτι. Δεν ξέρω αν σας το κάνουν και εσάς αυτό ή το κάνετε και εσείς αλλά είναι πρακτικά αδύνατο να καταλάβω τι σημαίνουν οι παρακάτω εκφράσεις:

  • Αλεύρι όσο παίρνει (ποιος παίρνει; το αλεύρι; τι παίρνει; )
  • Ζάχαρη με το μάτι (μα δεν είναι μεζούρα το μάτι μου μωρέ)
  • Χτύπημα μέχρι να σφίξει (ποιο ακριβώς είναι το όριο της σφιχτότητας που άμα το φτάσεις σταματάς να το χτυπάς;)
  • Άμα θέλει και άλλο νερό, βάλε (θα μου το πει; θα διψάει και θα ιδρώνει; θα κοιτάει το νερό όλο λαχτάρα;)

February_13Δεν είμαι έμπειρη μαγείρισσα/ζαχαροπλάστρια αλλά 4-5 πράγματα τα κάνω με επιτυχία ή έστω τρώγονται και αυτό μου φτάνει. Ξέρω πως για κάποιον, που έχει τεράστια εμπειρία, είναι δύσκολο να εξηγήσει κάτι που ούτε που το σκέφτεται την ώρα που το κάνει. Αλλά κι εγώ προσπαθώ φιλότιμα να ακολουθήσω τις οδηγίες και δεν τα καταφέρνω. Όσο και αν πάλεψα με τα κουλουράκια δεν τα έκανα όπως τα είχα φανταστεί και αποφάσισα να τα «σώσω» στη φωτογράφιση. Και σφήνωσα τα κουλουράκια πάνω σε φελιζόλ και άρχισα να τα περιφέρω σε όλο το σπίτι και σε όλα τα μπαλκόνια.

February_14

Λήψη 1η: Με φόντο την μπουγάδα της απέναντι! Με το ζόρι φαίνονται!

February_15

Λήψη 2η: Με φόντο το μπαλκόνι της απέναντι που δεν έχει μπουγάδα. Όσο πάνε και σκοτεινιάζουν!

February_16

Λήψη 3η: Με φόντο γραφεία απέναντι για πιο σοβαρή(;) φωτογραφία. Χάνω 2-3 γράμματα αλλά χαλάλι!

February_17

Λήψη 4η: Φτάνει με τη γειτονιά. Τώρα με φόντο τα πλακάκια και έναν προβολέα να κάνει περίεργη σκιά! Τρομακτικά!

February_18

Λήψη 5η: Μεγάλη διαφορά από ότι με τον προβολέα αλλά και πάλι ζόρικα.

February_19

Λήψη 6η: Μια φωτογραφία που αδικεί κυρίως τα υπέροχα ντουλάπια της κουζίνας μου.

February_22

Λήψη 7η: Η απελπισία του φωτογράφου που αποτυπώνεται στη φωτογραφία! Τουλάχιστον έτσι δε φαινόταν το γλάσο.

February_26

Λήψη 8η: Φάγαμε στα γρήγορα τα κουλουράκια πριν σκεφτώ τίποτα ακόμα πιο τρομακτικό και άρχισα να παίζω με τα υλικά. 

Δυστυχώς δεν κατάφερα κάτι με τις φωτογραφίες πέρα από πολλά δοκιμαστικά. Στεναχωρήθηκα γιατί κάπως είχα ενθουσιαστεί με την ιδέα και ήμουν τόσο σίγουρη ότι όλα θα πήγαιναν καλά. Όμως η πιθανότητα να μην πάνε όλα καλά είναι μεγάλη όταν κάποιος προσπαθεί να κάνει κάτι για πρώτη φορά και μάλιστα χειροποίητο. Η αποτυχία, δηλαδή το να μη γίνει έτσι όπως το φαντάστηκε, είναι ένας από τους βασικούς λόγους που κάποιος εγκαταλείπει την προσπάθεια. Όμως, τα λάθη και η αποτυχία είναι και το βασικό μέσο, με το οποίο μαθαίνουμε και βελτιωνόμαστε και τα καταφέρνουμε καλύτερα στο κάθε επόμενο που θα προσπαθήσουμε. Προσπαθώ όταν κάτι δεν πάει καλά, να σκέφτομαι τι ήταν αυτό ή αυτά που το χάλασαν. Μπορεί να με απασχολεί μέρες η σκέψη. Και όταν νιώθω ότι κάπως το έχω σουλουπώσει στο μυαλό μου, το ξαναπροσπαθώ.

February_25

Για τον Φεβρουάριο όμως ήθελα κάτι άμεσα. Έτσι έφτιαξα μια φέτα ψωμί με βούτυρο και σιρόπι σοκολάτας (είχε τελειώσει η μερέντα) και κάθισα να σκεφτώ τι άλλο θα μπορούσα να δοκιμάσω. Οι καλύτερες ιδέες έρχονται από εκεί που δεν τις περιμένεις. Να πάνω σε μια φέτα ψωμί που έπαιζα με το σιρόπι. Δεν είναι η τέλεια ιδέα που με απασχόλησε μέρες αλλά είναι η ιδέα που στάθηκε αξιοπρεπώς, στο πιάτο μου.

February_23

Πειραματίστηκα λίγο με το φως, με τα πιάτα, με τα ψωμιά, με τα σιρόπια και με άλλα πολλά όπως ζάχαρη. Κάθε πειραματισμός ήταν και μια ωραία μπουκιά. Και έτσι βγήκε η εικόνα που ονομάστηκε και cover pic για να ξεκινήσει γλυκά ο Φεβρουάριος.

February_27

Τι έμαθα τρώγοντας πολλές φέτες ψωμί με σιρόπι σοκολάτας:

  • Πριν ξεκινήσετε κάτι σκεφτείτε το αρκετά ως πολύ. Προσπαθήστε να «δείτε» όλη τη διαδικασία και να εντοπίσετε τα σημεία που θα σας δυσκολέψουν. Ο προσεκτικός σχεδιασμός μια ιδέας είναι σημαντικότερος από την υλοποίηση. Μπορεί κάτι να θέλει ώρες για να το φανταστείτε και μερικά λεπτά να το κάνετε αλλά αξίζει.
  • Αν μια ιδέα την έχετε φανταστεί με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο και δεν σας βγει έτσι, αυτό δεν είναι αποτυχία. Είναι προσπάθεια ή κάποια άλλη ιδέα. Ίσως εξίσου καλή.
  • Αν μια ιδέα δε σας βγαίνει με τίποτα, ανοίξτε ένα συρτάρι, πετάξτε την μέσα και αφήστε την να ωριμάσει μόνη της χωρίς να την πιέζετε. Θα έρθει η ώρα της. Αλλά μην την εγκαταλείψετε.
  • Αν μια ιδέα υλοποιήθηκε συμπαθητικά ή αρκετά καλά ή κάπως ok ή εντάξει βλέπεται/τρώγεται αλλά όχι τέλεια, είστε ένα βήμα πριν το τέλεια. Η επόμενη φορά θα είναι καλύτερη αλλά βαθιά μέσα σας θα αγαπάτε την πρώτη φορά.
  • Η φωτογράφιση μπορεί να βοηθήσει αλλά δεν γίνονται θαύματα. Ειδικά στα φαγώσιμα τα πράγματα είναι δύσκολα και μια φωτογραφία για να θεωρηθεί πετυχημένη πρέπει να θέλει όποιος τη βλέπει να φάει και το χαρτί/οθόνη.
  • Κάποιες ιδέες είναι δύσκολες. Απαιτούν χρόνο, υπομονή, επιμονή, δεξιοτεχνία, εμπειρία, πειραματισμό και υπερπροσπάθεια. Θα φτάσετε και εκεί. Προσπαθώντας συνέχεια με άλλες ιδέες πιο εύκολες, που θα σας χαρίζουν τα βασικά υλικά για τις δύσκολες: όρεξη και αυτοπεποίθηση. Πρώτα μπουσουλάμε και μετά μια μέρα φτάνουμε στο φεγγάρι.

Τι θα κάνουμε το Φεβρουάριο;

contest_02_sweet_01

Για τις υπόλοιπες 15 μέρες του, θέλω να γίνετε όλοι και όλες πολύ δημιουργικοί και να φτιάξετε κάτι για το @In my closet!
Γλυκό με κάτι*
Μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2013, τα μεσάνυχτα:
  1. φτιάξτε γλυκό με κάτι (οτιδήποτε)
  2. postάρετε μια φωτογραφία του στο in my closet ή με comment εδώ!
  3. γράψτε δυο λόγια για το κάτι που φτιάξατε ή και ολόκληρη τη συνταγή!
Στις 3 Μαρτίου το βραδάκι, θα κάνουμε μια on-line κλήρωση και θα διαλέξουμε 3 δημιουργίες!
February_06
Τρία βιβλία γεμάτα συνταγές, λαχταριστές φωτογραφίες και ιδέες για περισσότερη δημιουργία και έμπνευση.
Προσοχή:
  1. Για όσους και όσες έχουν όρεξη να κάνουν πάνω από ένα κάτι, κάθε κάτι θα μετράει σαν επιπλέον συμμετοχή!
  2. Μην ανεβάζετε από mobile app στη σελίδα γιατί δεν μπορώ να τα δω! Για να είστε σίγουροι ότι το έχω δει περιμένετε σχόλιό μου. Αν δείτε και δεν σχολιάζω μέσα στη μέρα στείλτε μου μήνυμα!
  3. Λατρεύω να μου στέλνετε μηνύματα, γράμματα, emails και άλλα πολλά, αλλά για να μετρήσει για την κλήρωση, πρέπει να ανεβάσετε τη φωτογραφία της δημιουργίας σας, δημόσια.
  4. Αν έχετε κάποιο blog, ανεβάστε εκεί ότι θέλετε και δώστε μας το link!
*Κάτι: Ό,τι θέλετε! ΔΕΝ είναι απαραίτητο αυτό που θα κάνετε, να είναι φαγώσιμο. Μπορεί να είναι κάτι που μοιάζει με γλυκό αλλά δεν τρώγεται :)! 

10 Σχόλια

  1. Αααααχ, πόσες φορές πάω να δοκιμάσω κάτι που μου φαίνεται «ευκολάκι μωρέ, σιγά το πράγμα» και τελικά καταλήγω να μην ξέρω από πού να το πρωτομαζέψω! 😛 χαχαχαχα Η θεωρία από την πράξη απέχει πάρ απολύ τελικά.
    Εμένα πάντως μου άρεσαν τα κουλουράκια σου, το πρόβλημα ίσως ήταν ότι δεν βρήκες το ιδανικό φόντο για τη φωτογράφηση. Αν και αυτές με φόντο τα πλακάκια και τα ντουλάπια δεν ήταν άσχημες.
    Ελπίζω να προλάβω/θυμηθώ να φτιάξω κάτι, αλλιώς απλά θα χαζεύω/θαυμάσω τις δημιουργίες των υπολοίπων. 🙂

    Απάντηση
  2. Να σαι καλά βρε Άννα! Μ έκαψες με το θέμα του Φεβρουαρίου. Γλυκά??? Να δω πως θα κρατήσω το γλυκό που θα φτιάξω για να το φωτογραφήσω, πριν το φάω! Δύσκολο… Όσο για τα μπισκότα, είμαι σίγουρη ότι τουλάχιστον χάρηκες με τη διαδικασία, έπαιξες, προβληματίστηκες και γλυκάθηκες! Το ότι δεν είχες τα τέλεια αισθητικά αποτελέσματα, δεν έχει σημασία. Ξέρεις ότι κι εγώ κάνω διάφορα πειράματα και ότι … κάτσει! Πάω να δω τι υλικά έχω στην κουζίνα τωρα…

    Απάντηση
  3. Χιχι… γλυκό με κάτι δεν ξέρω αν θα φτιάξω αλλά με τα κουλουράκι σου στο φελιζόλ και τα φόντα τους ακόμα χαμογελάω… και με τα ντουλάπια της κουζίνας σου (έστω και από αυτο το λίγο που τα αδικεί) !! 😀 😀

    Απάντηση
  4. τι ωραίες ιδέες και τι γλυκός διαγωνισμός!

    Απάντηση
  5. Εγώ πάντως μια χαρά θα το έτρωγα το χαρτί με τα πλακάκια ή τα ντουλάπια και μπροστά τα μπισκοτάκια σου! 🙂

    Πολύ ωραία ιδέα τα γλυκάκια, ίσως να καταφέρω να ετοιμάσω κάτι κι εγώ από εδώ, αν και ομολογουμένως η κουζίνα μου είναι μια τρύπα, ο φούρνος μου μια τρύπα μέσα στην τρύπα και ο εξοπλισμός μου αυστηρά εξοπλισμός survivor! 😀 Στο ψυγείο δε θ’ αναφερθώ καν, αφού με δυο λεμόνια, δυο πορτοκάλια, ένα λάχανο, ένα τάπερ και δυο μπουκάλια γάλα είναι τίνγκα! 😀

    Δύσκολος μήνας ο Φεβρουάριος… Ειδικά όταν το Πάσχα αργεί… Έχει όμως πολλή αγάπη καλά κρυμμένη μέσα του κι αυτό τον κάνει κάπως ευκολότερο! Φιλιά!! <3

    Απάντηση
  6. ευχαριστουμε για τις συμβουλες ,πολυ γελασα με τις φωτογραφιες και τα σχολια!!εμενα μια χαρα μου φαινονται!φιλακια

    Απάντηση
  7. @Anzouya: Εντάξει δεν ήταν τελείως χάλια τα κουλουράκια αλλά δεν ήταν αυτό το ωραίο αποτέλεσμα που βλέπω ότι έχει αυτό το γλάσο http://bit.ly/ZeTebJ. Πάντως εύχομαι να προλάβεις/θυμηθείς γιατί όσο περισσότερα γλυκά τόσο το καλύτερο <3

    @eleanna Μπορώ να βοηθήσω σε όποιο σημείο πιστεύεις ότι τα γλυκά είναι πολλά και δεν τα καταφέρνεις πάντως! Δηλώνω εθελόντρια, πειραματόζωο you name it! Ναι ωραία ήταν. Τελικά το διασκέδασα.

    @Athina Κάποια στιγμή θα γράψω αναλυτικό post για αυτά τα ντουλάπια <3

    Απάντηση
  8. @Foivi Geller Ωωω ευχαριστώ πολύ!

    @Εύη Τόσο μικρούλα; Δεν πειράζει. Και στο παλιό μου σπίτι ήταν ο νεροχύτης, ένα ντουλάπι, ένα πλυντήριο, ένα ψυγείο και ένα μονοθέσιο τραπεζάκι που με εξυπηρετούσε σαν πάγκος. Πάντως δεν είναι ανάγκη να είναι κάτι δύσκολο ή πολύπλοκο! Και μια σοκολάτα ή ένα μους είναι μια χαρά 🙂

    @Αλεξανδρα Μου βγαίνουν λίγο σαν συμβουλές αλλά εγώ τα λέω και «Σημειώσεις προς τον εαυτό μου». Χαίρομαι που σου άρεσαν. Τελικά όσο τα βλέπω τόσο πιο πολύ τα συμπαθώ.

    Απάντηση
  9. Έφτιαξα το κατιτίς μου! Δείτε εδώ: https://plus.google.com/u/0/112953635974892496108/posts/ER8uZGvVRFH

    Πήρα έτοιμο μίγμα για πανακότα, την έφτιαξα με 2/3 κρέμα γάλακτος και 1/3 γάλα για να γίνει πιο «πλούσια», πέταξα το άθλιο σιροπάκι της συσκευασίας κι έβαλα χιώτικο γλυκό του κουταλιού βύσσινο. Η «βάση» (που δεν καλοφαίνεται στη φωτογραφία) είναι σοκολατοσφαιρίδια δημητριακών απ’ αυτά που βάζουμε εμείς τα παιδάκια στο γάλα μας το πρωί… 😛 Η αλήθεια είναι ότι παρά το γεγονός ότι τα έβαλα κάπου μια ώρα αφού έβαλα την πανακότα στο ψυγείο, μαλάκωσαν περισσότερο απ’ όσο θα ήθελα. Την επόμενη φορά λοιπόν θα τα βάλω μιάμιση με δύο ώρες αργότερα, ώστε να μη μουλιάσουν καθόλου! 🙂 (Για να πήξει τελείως το μίγμα θέλει 3-4 ώρες.)

    Τώρα πανακότα ακριβώς το γλυκάκι δεν το λες, αλλά τρώγεται εξίσου ευχάριστα! 🙂

    Απάντηση
  10. Έκανα το γλυκό μου κι εγώ (μερικοί το δοκιμάσατε κι όλας :P)
    http://aouts-pins.blogspot.gr/2013/02/banoffee-gourmet.html

    Απάντηση

Απάντηση